Повече тъга,отколкото щастие,но по-жива не съм била .. Няма нищо по-истинско от това да влачиш краката си по сивия асфалт,докато пролетния дъжд отмива грозотата и баналността.
***
И на кого му пука,че очната линия се размазва.. ?По-страшното са черните следи,които оставя..
Няма коментари:
Публикуване на коментар